Weer zo’n nacht

Weer zo'n nacht

“Weer zo’n nacht.
Mijn bed en ik deden een wedstrijd
Wie om het hardst kon kreunen en steunen
De zon keek door de kier van de gordijnen
Alsof hij wilde weten of het onderhand niet klaar was
De maan nam uren geleden al de benen
Omdat er geen wolk was om achter te schuilen
En toch laat ik het steeds gebeuren
Toch laat ik mij steeds teleurstellen
Omdat er staat geschreven:
“Gaat heen en vermenigvuldigt u,”
En ik niet ondankbaar over wil komen”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>